نقشه اتوکد ساختمان کانون توحید

نقشه اتوکد ساختمان کانون توحید (DWG)

بناي كانون توحيد مجموعه‎اي فرهنگي ـ مذهبي است به مساحت ۳٫۶۰۰ مترمربع كه در زميني با وسعت ۱٫۲۰۰ مترمربع در خيابان پرچم منشعب از خيابان نواب صفوي (در حوالي ميدان توحيد شهر تهران) استقرار يافته است. طراحي بنا به سفارش كانون اميرالمؤمنين (ع) و به توسط آقاي مهندس ميرحسين موسوي در اوائل دهة پنجاه شمسي آغاز گرديد و عمليات اجرائي آن كه با نظارت طراح صورت پذيرفت در حدود پيروزي انقلاب اسلامي ايران به پايان رسيد.

نقشه اتوکد ساختمان کانون توحید (DWG)

الف ـ معرفي اوليه

ساختمان واجد چهارطبقه است. طبقة زيرين ساختمان (همسطح با حياط جنوبي آن) به نمازخانة آقايان، كلاسهاي درس، فضاهاي اداري، سرويس بهداشتي و فضاي تأسيساتي اختصاص يافته است. در طبقة فوقاني (كه تقريباً همسطح خيابان قرار دارد) كتابخانه، نمازخانه‎هاي بانوان و كلاسهاي درس آنان واقع شده‎است. در دو طبقة فوقانيِ اين طبقة همكف نيز سالن اجتماعات، فضاي انتظارِ سالنِ ياد شده و بعضي فضاهاي خدماتي جاي گرفته‎اند. سازة ساختمان از نوع اسكلت فلزي، نماهاي خارجي ساختمان تماماً از آجر و نماهاي داخلي پوشيده از گچ مي‎باشد.

ب ـ نما

– نماي شماليْ “صورتِ” ساختمان است و تنها نمايندة بنا در بيرون از آن. اين چنين بنظر مي‎رسد كه اين “تنها نماينده” كوشش مي‎كند كه اتفاقات مهمِ درونِ بنا را با پذيرفتن تركيبهاي پيچيده بيان كند.
– نماي شماليِ بناي كانون توحيد كه تنها وجه‎ِ آزاد آن مي‎باشد از جهت قدِ و اندازه تفاوت بسيار زيادي با بناهاي اطرافش ندارد؛ ساختماني است در رديف ساختمانهاي مسكوني همسايه. نما واجد لايه‎هاي متعددي است اما بيش از تعددِ لايه‎ها در نما،‌ اين شكستگي‎ها و پس و پيش نشستن‎هاي نما است كه آن را در مقابل نماهاي مسطحِ همسايگان پرتراش و پرماجرا جلوه مي‎دهد.
– نماي كانون توحيد انسان را به ياد نماهاي بناهاي سنتي شهر دزفول مي‎اندازد. در عين حال استفاده از قاب بندي‎هاي راستگوشه در معماريِ نما ممكن است قدري رنگ و بوي “مدرن” نيز به آن ببخشد. در مدرنيزه شدن نما، پس و پيش نشستگيهاي آن وايجاد حجمهاي مورّب و گوشه‎هاي تيز هم بي‎تأثير نيستند.
– در نماي اصلي از احجام و اَشكال دوبُعديِ مُدوّر خبري نيست؛ همچنين از ريزه‎كاريهاي بسيار زياد و مخصوصاً از كاشيكاري اثري نمي‎بينيم؛ كتيبه‎هاي خطي (ثلث، بنائي، نستعليق) نيز به چشم نمي‎خورند. عليرغم دوري از به كارگيري عناصري كه بيان شد و محدود كردن ظرائف نما به حدِ مشبك سازي با آجر، ساختمانِ كانون توحيد يادآور سنت معماري ايراني است. حتي عليرغم نبود آنها “قديمي” است. در عين حال نماي كانون توحيد در جهت دستيابي به يك اصل مهم در نماهاي قديمي اشتياقي از خود نشان نمي‎دهد ـ اشتياق براي دستيابي به “صورتي واجد‎ِ صراحت و سادگي” .
– نماي ساختمان از پاره‎هاي “متعدد” و “مختلف” تشكيل شده است؛ پاره‎هايي كه در كنار يكديگر چيده شده‎اند. اين اجزاء در كنار هم واقع‎اند هر يك ماجرايي را بيان مي‎دارند ولي قصّة واحدي را تعريف نمي‎كنند. حتي منار نيز به واسطة استقرار در ميانة‌ صحنه، عليرغم شكل متفاوت با حجمهاي كناري‎اش و به دليل ارتفاع متمايزش از ايجاد پيوند و وحدت قاصر است. دوري از قصّه گويي از عواملي است كه نما را عليرغم بوي سنتي آن صبغه‎اي مدرن مي‎بخشد.
– نمايِ ساختمان از پاره‎هاي متفاوت تشكل يافته است. در سمت چپ با فضايي خالي، در وسط با حجمِ پُر، و در سمت راست با آميزه‎اي از پر و خالي روبرو هستيم. اين گونه‎گوني است كه كارِ ايجاد وحدت در نما را مشكل مي‎نمايد. (تصوير شمارة ۱)
– تكه تكه شدن نما، بناي كانون توحيد را از يك “مونومان” دور مي‎كند و آنرا رنگ و بويي خانگي مي‎بخشد. در عين حال تفاوت اين بنا با خانه‎هاي همسايه از جهتِ اَشكالِ به كار رفته در آن و همچنين از لحاظ رنگ و جنس مصالح، آن را از همسايگانش متمايز مي‎سازد.
– به واسطة فاصلة محدود ساختمان با خيابان فضاي باز و گشودة قابل توجهي، به عنوان جلوخان، براي بنا باقي نمي‎مانَد. به اين خاطر هنگامي كه به ساختمان نگاه مي‎كنيم با پله‎ها و حجمهاي بلند آن روبرو مي‎شويم. با اين تمهيدِ طراح، دو نكته به ذهن متبادر مي‎شود:‌ نخست اينكه ساختمان به اين ترتيب مايل است كه خود را از ساختمان‎هاي كناري خيلي متمايز نكند؛ و ديگر آنكه بنا مايل است با نماي پيچيدة خود اندكي جلب توجه كند.
– در نماي اصلي، پله‎ها نقش مهمي ايفا مي‎كنند. طراح، پله را به شكلهاي مختلف در نما ظاهر مي‎سازد؛ گاهي پله را در غلافِ تمامْ بستة منار جاي مي‎دهد؛ گاهي شيبِ پله‎ها را به ما نشان مي‎دهد؛ گاهي پاگرد پله‎ها را پيشِ رو مي‏گذارد. تخلخل نما نيز بيش از هر چيزي به پله‎ها مربوط مي‎شود. به بيان ديگر نماي ساختمان زائيدة پله‎ها است يا پله پله كردنها. فراموش نكنيم پله‎ها در عناصري كه معماري سنتي معمولاً در پس و پشت پرده‎ها خود را پنهان مي‎كنند و در معماري مدرن خود را بخوبي مي‎نمايانند.
– نماي كانون توحيد تكه تكه، پويا و ديناميك است. بهمين خاطر بيش از آنكه نمايندة تكْ بنايي باشد تصويري از مجموعه‎اي از بناهاست. نماي اصليِ مورد نظر ما پاره‎هايي از بناهاي مختلف‎اند كه از ايستگاهي نامعين توسط ناظري رؤيت مي‎شود. نماي مورد نظر ما جاي مشخصي را براي تماشاي خود معلوم نمي‎كند.
– ساختمانْ واجدِ ورودي مشخصي نيست البته پلكان‎هايي كه تا نزديك حدّ شمالي زمين آمده‎اند مي‎توانند نماد اين باشند كه ساختمان مايل است بدون هر واسطه‎اي و يا ايوان ورودي‎اي با مخاطبِ خود ارتباط برقرار كند.
– در نما كوشش مي‎شود در مكاني محدود حرفهاي بسياري گفته شود، ظاهراً فرصتْ كم است و ساختمان نكته‎هاي بسياري در دل دارد.
– كانون توحيد به واسطة مصالح به كار رفته در نمايش بنايي متكبر نيست؛ اشرافي نيست؛ اهل تواضع است، محترم و جدِي؛ و شايد بهمين خاطر به دل مي‎نشيند.

ج ـ سازماندهي فضائي :‌

– ساختمان در حدود ۷۵ درصد از بستر طرح را اشغال كرده است ۱ . فضاي بازِ دو تكه‎اي در انتهاي زمين باقي مانده است كه قطعة بزرگ آن ۱۰ درصد از سطح زمين را تشكيل مي‎دهد. به اين ترتيب بايد گفت كه بناي كانون توحيد فضاي بازِ مهمي ندارد و فضاي بازِ آن به مثابه باقيماندة زمين پس از آن است كه فضاي بسته سهم خود را از زمين برداشته است. كمبود فضاي باز و استقرارِ آن در انتهاي جنوبي زمين سبب شده كه فضاهاي محدودي امكان رو گشودن به فضاي باز را بيابند؛ چنانكه نمازخانه فقط يك وجهِ خود را به فضاي باز متوجه ساخته، كتابخانه نيز در قسمت محدودي از نماي شمالي به فضاي باز مربوط است. سالن اجتماعات نيز بنا بر طبيعت خود پنجره به اطراف باز نكرده است و روزنه‎هاي آن در سقف كه متوجه جنوب‎اند آفتاب را براي سالن تأمين مي‎كند. (تصوير شمارة ۲)
– تعدادي از اتاقها (مثل دفتر قرض‎الحسنه و دفتر امام جماعت) از ديد و نورِ خوب كم‎بهر‎ه‎اند. كلاسهاي درس در اين ميانه به نسبت فضاهايي كه برشمرديم از وضعِ بهتري برخوردارند. در عين حال خوب است متوجه باشيم آنجا كه فضاهاي بسته بنا به فضاهاي باز، چه داخلي و چه بيروني، پنجره باز كرده‎اند نيز اشتياق فوق‎العاده‎اي به فضاي باز از خود نشان نداده‎اند . به اين ترتيب، در ساختمان كانون توحيد گفتگوي جدِي‎اي ميان فضاي باز وبسته برقرار نيست.
– اگر به سازماندهي عمودي بنا توجه كنيم متوجه مي‎شويم كه بنا داراي سه پارة اصلي است. در پارة زيرينِ آن مهمترين شخصيت فضاييْ نمازخانه است، در پارة مياني كتابخانه حرف اوّل را مي‎زند، و در پارة فوقاني كه خود واجد دو طبقه است چيزي جز سالن اجتماعات و فضاهاي در خدمتِ او موجود نيست. بنابراين مي‎توانيم پاره‎هاي سه‎گانة‌ بنا را تحت نام اين سه فضا بخوانيم.
 سالن اجتماعاتْ حجم وسطح بزرگي دارد و در مقابل آن، قسمت‎هاي ديگر ساختمان كم‎اهميت‎تر جلوه مي‎كنند. حجم سالن اجتماعات بتنهايي بيش از باقي ساختمان است. (تصوير شمارة ۳) حملة سالن اجتماعات به جنوب زمين سبب مي‎شود كه عملاً “حياط” از بين برود. اين نوع تقسيم سهام بين سالن اجتماعات، نمازخانه و كتابخانه مبيّن اين امر است كه كانون توحيد بيش از آنكه محلي براي عبادت يا مطالعه باشد جائي براي سخنراني، جائي براي “تعليم” است؛ مكاني اجتماعي ـ سياسي براي متدينين است؛ مكاني كه البته از فضاهاي عبادت و تحقيق نيز برخوردار است. در اين ميانه، پائين افتادن و دور افتادن نمازخانه از ورودي اگر چه مي‎تواند استقلال و خلوت آن را به همراه بياورد ممكن است چهره‎اي منزوي هم به نمازخانه ببخشد. با توجه به آنچه آمد كانون توحيد كانوني فرهنگي مي‎شود و عبادتْ اصلِ آنرا تشكيل نمي‎دهد. بهمين خاطر نيز نماي آن بيش از آنكه مبيّن بنائي عبادي باشد خصلتِ فرهنگي يافته است. در اين بين، وجود منار در وسط نما قاعدتاً بايد پرچمي باشد كه نما براي مشروعيت ديني خود به اهتزاز در‌ آورده است.
– قسمتِ پر حادثة طرحْ محور حركتي‎اي است كه از كنار كتابخانه آغاز مي‎شود و تا پلكان مجاور حياط جنوب شرق ادامه دارد. اين كوچة سرپوشيده كه واجدِ سطوح مختلف است فضاي نيم بازي است كه در واقع بسته است. “كوچه”، جانشين فضاهاي باز مركزي در بناهاي قديمي است و وظيفة اصلي‎اش آن است كه وارد شونده را به نمازخانه برساند. تقسيمِ كوچه به سطوح مختلف سبب شده كه در هنگام گذر در آن پرسپكتيوهاي متعدد از پائين به بالا (و برعكس) بيابيم و بعضي اتفاقات بنا را كه در سطوحِ مختلف رخ مي‎دهد همزمان ادراك كنيم ـ امري كه اصولِ زيباشناسي معماري مدرن را به ياد مي‎آورَد. (تصوير شمارة ۴)
 “كوچه” در واقع جاي مشخصي نيست. طراحِ بنا با اين گونه سازماندهي به فضاي ربط خود اجازة استقلال نمي‎دهد ـ آنگونه كه مثلاً حياط‎ها در فضاهاي سنتي چنين اجازه‎اي را مي‎يابند.
 طراحي عنصر ارتباطي بنا در چند سطح، همچنين اين فكر را به ذهن متبادر مي‎كند كه طراح مايل است موجودي بيافريند كه خود بمثابهِ مجموعه‎اي از بناها باشد؛ و اين همان احساسي است كه در نماي اصلي بنا نيز به آن اشاره داشتيم.

-فقدان فضاي بازِ وحدت دهنده در ساختمان و مانند آن سبب مي‎شود كه طرحْ در سازماندهي فضائي خود موجودي پيچيده و بغرنج شود و به راحتي خوانده نشود. ساختمان مايل نيست كه خيلي صريح و بي‎پرده با مخاطب سخن بگويد و او را “توجيه”‌ نمايد و اين پيچيدگي و بغرنجي امري است كه در نماي اصلي نيز شاهد آن بوديم.
– چنانچه در اجزاي تشكيل دهندة طرح تأمل كنيم قاعدة بعضي فضاها مانند نمازخانه،‌ دفتر كانون، هشتيِ مقدمة سرويسهاي بهداشتي/ وضوخانه‎ها را منظم مي‎يابيم، در حاليكه كتابخانه و سالن انتظار طبقة فوقاني را واجدٍ شكل نامعيني مي‎بينيم. در عين حال در سازماندهيِ فضاها قانونمندي خاصي مشاهده نمي‎كنيم. به اين ترتيب چنين بنظر مي‎رسد در حاليكه در اجزاي تشكيل دهنده بنا، طراح كم و بيش از نظم بهره مي‎برد در تركيب‎بندي آنها چندان مقيد به نظم نيست؛ و اين خصلتي است كه در نماي ساختمان نيز شاهدش بوده‎ايم.

حواشي :

۱- در حقيقت ميل بسيار زياد متوليان كانون اميرالمؤمنين (ع) براي حداكثر بهره‎برداري از بستر طرح و احداث يك بناي مفصّل عاملي است كه طراح را مجبور مي‎كند اين چنين ساختمان را در بستر طرح خود گسترش دهد.

نمونه نقشه اتوکد ساختمان کانون توحید-1

تصوير۱ـ نماي ساختمان ازپاره هاي مختلف تشكيل شده است : الف ـ فضاي خالي ب ـ حجم پُر و كشيده ج ـ آميزه اي ازفضاهاي پُر و خالي
تصوير۲ـ نسبت فضاي بسته و باز درسطح ، وارتباط محدود ميان اين دوبخش
تصوير۳ـ استقرارحجم بسياربزرگ سالن اجتماعات برطبقات زيرين
تصوير۴ـ تقسيم محورحركتي يا“كوچه”به سطوح مختلف سبب شده كه درهنگام گذرمناظرمتنوعي ازبنابه طورهمزمان ديده شود.

نمونه نقشه اتوکد ساختمان کانون توحید-2

نمونه نقشه اتوکد ساختمان کانون توحید-3

نمونه نقشه اتوکد ساختمان کانون توحید-4

نمونه نقشه اتوکد ساختمان کانون توحید-5


 

برای خرید نقشه اتوکد ساختمان کانون توحید (DWG) ، در پایین بر روی لینک خرید کلیک کنید.نقشه اتوکد ساختمان کانون توحید

حجم : ۷۰۰kb

9,000 تومان – خرید

 

 

نوشتن دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *